geselecteerd als gefixeerd bericht

De recensies
Metro Nieuws:“Zinderende Online Chicklit Story. Een must-read voor de zelfbewuste dertiger.”

Femina: “Humor, sex, werk, paranormaal beurzen, kunst, dating; geen onderwerp wordt geschuwd in deze chicklit pur sang.”

Dagblad van het Zuiden: “Carrixe8re-vrouw en sabbatical vierende vriendin schrijven elkaar onverbloemd over hun dagelijks leven. Absoluut te verfilmen!”

Nouvelle: “In de hype van de chicklit, nu eindelijk een online verhaal met absolute potentie als opvolger voor de beroemde Diaries, Backpack of Dertigers. Annabel en Kika zijn vernieuwend, spannend, herkenbaar en sexy.”

15 November 2006
By on 07:17
Interactief verhaal 1

We gaan iets nieuws hier doen. Speciaal voor vrouwen gaan we elke week een min of meer erotisch getint verhaal plaatsen, maar…het is nog niet af en ik daag jullie uit om mee te schrijven!!

Er zijn echter wel regels, het moet mooi omschreven worden zonder smerig woordgebruik en de zinnen prikkelen (vooral van vrouwen). Erotisch dus zonder banaal te worden.
Het eerste verhaal volgt hieronder:

Massage

‘Je moet gewoon ontspannen, dan komt het wel goed.’ ‘Ja, I know, maar dat is wel makkelijker gezegd dan gedaan, het lijkt of mijn schouders helemaal vastzitten en verkrampt zijn.’

Hij kijkt haar aan en zegt dan: ‘Nou dan ga ik je daar mee helpen, ik ga je helemaal laten ontspannen, kleed je maar uit en ga op je buik op bed liggen.’ Vertwijfeld kijkt ze hem aan, maar ze vertrouwt hem wel eigenlijk. ‘Nou, ik ben benieuwd, doe je best zou ik zeggen.’ Ze kleedt zich uit en gaat op haar buik op bed liggen met haar armen boven haar hoofd. ‘Lieverd, als ik zeg uitkleden bedoel ik ook helemaal, dus hup die BH en slip ook uit.’

‘Tsssss, dat doe je dan maar mooi zelf, ik moest ontspannen zei je net zelf.’

Ze ligt op haar buik, haar armen boven haar hoofd en hoort hem zich ook uitkleden, ze kijkt niet, probeert te ontspannen. Hij komt over haar heen zitten, ze voelt zijn bovenbenen tegen haar zij aandrukken. Hij maakt haar BH-bandje los en begint haar nek en schouders zachtjes te kneden. Ze probeert te ontspannen en af en toe kreunt ze zacht als hij een stijve spier te pakken heeft. Zachtjes drukt en kneedt hij de stijve spieren in haar nek en haar schouders los. Ze voelt zijn handen vakkundig haar bovenrug betasten, langzaam steeds meer naar de zijkant tot hij aan beide kanten de zijkanten van haar borsten beroert. ‘Mmmmmmmm, dit is lekker, ga door’, fluistert ze. Hij buigt zich over haar heen, kust haar in haar nek, drukt zijn bovenlijf even tegen haar aan en ze voelt dat hij opgewonden raakt. Hij gaat weer rechtop zitten en volgt met zijn vingers haar ruggegraat, beginnend boven in haar nek, langzaam naar beneden tot bij haar bilspleet, ze siddert even.

Hij gaat van haar af en trekt haar slip uit, ze blijft liggen zoals ze lag, eigenlijk wil ze zich nu omdraaien en hem aankijken, maar dat doet ze niet…nog niet.

3 May 2005
By on 14:23
Gevoel

‘Dit kan zo niet langer!
Kijk naar jezelf! Zie je die donkere randen onder je ogen? Die fletse blik in je ogen? Ja, Kijken!!!’
‘Ja ik kijk toch’, antwoord ik tegen de spiegel, ‘dit ben ik toch helemaal niet.’
‘Ja dit ben jij nu even wel, je bent even niet die positieve, vrolijke, zelfstandige, sterke vrouw die heel de wereld aankan.’
‘Nee, dat ben ik nu duidelijk even niet nee.’
‘Jij gaat NU zorgen dat die negativiteit verdwijnt, zorgen dat je voldoende nachtrust krijgt en zorgen dat je alles weer positiever ziet.’
‘Dit is niet de eerste tegenslag in mijn leven, het lijkt alsof ik altijd moet blijven vechten. De tegenslagen stapelden zich ook wel erg op de laatste tijd, ik trok het gewoon even niet meer, ben het vechten even moe.’
‘Nee en hoe kwam je dan uit je vorige dipjes en tegenslagen te voorschijn dan?’
‘Sterker en wijzer denk ik, elke tegenslag was een harde levensles en helaas raak je in het leven nooit uitgeleerd.’
‘Dus wat ga je nu doen?’
‘Zorgen dat die randen onder mijn ogen verdwijnen en mijn ogen weer gaan stralen misschien?’
‘Juist, je gaat nu wat leuke nieuwe dingen voor jezelf kopen, jezelf opmaken, naar de kapper en je inzetten voor dingen die er toe doen en je stopt met piekeren. Piekeren brengt je namelijk niet verder, dat kan alleen de tijd.’
‘Leuk zo’n spiegel die zich gedraagt als Emile Ratelband, het ontbreekt er nog maar net aan dat je Tjakka zegt.’
‘Tjakka’

Write on Wednesday

19 March 2005
By on 20:21
Ontmoeting-Kika

Hoi Annabel, hmmm dat is wel een heel bijzondere ontmoeting die je hebt beschreven. Ben blij dat we elkaar laatst uitgebreid hebben bijgepraat via de phone. Je mailde me of ik ook mee wilde doen met Write on Wednesday. Tuurlijk. Ik heb ook nog wel een ontmoeting waarover ik jou geloof ik nog niet heb verteld. Het gebeurde al weer jaren geleden, toen ik nog jong was. Echt jong jong


De ontmoeting met de TR

Destijds waren wij bevriend met twee mannen, beiden werkzaam voor de Technische Recherche in een grote stad. Een van deze mannen was wat ouder en getrouwd natuurlijk. Jong en onbezonnen als we waren, gingen wij de heren opzoeken op het politiebureau waar zij werkten. Blij verrast waren ze, toen wij in onze uitgaansoutfit binnen kwamen stappen.

“We hebben nog twee uur dienst, daarna gaan we met jullie de stad in”, beloofden ze ons. Het die middag bij de TR erg rustig en was er zelfs tijd voor een rondleiding door het politiebureau. Tijdens deze rondgang spraken zij wat minachtend over het gewone politiewerk en de daarbij bijbehorende administratieve rompslomp. Nee, dan hxfan werk, dat was vol spanning en sensatie. Om hun woorden kracht bij te zetten namen ze ons mee naar een grote opslagruimte waar alle, door de recherche in beslaggenomen, spullen werden bewaard. Het leek in eerste instantie op een soort uitdragerij, de meest vreemdsoortige zaken lagen er tentoongesteld. Kleding, zakjes met pillen en wapens waarvan ik het bestaan niet eens kende.

“En deze kast is favoriet bij ons”, sprak de jongste van de twee. Met een zwierig gebaar opende hij de deuren en er lag een onvoorstelbare hoeveelheid hash en weed. “Het is vooral Libanon en Afghan”, zei de ander. En voor we er erg in hadden stak hij een behoorlijk brokstuk in zijn broekzak. “Zo, dat is voor vanavond.” Sindsdien heb ik niet bepaald een hoge pet op van de Technische Recherche.

Nou Annabel, ondanks de meer dan leuke avond die hierop volgde en het nog onverwacht romantisch staartje van de nacht, zal ik juist dat moment van het meenemen van het brokje bewijslast nooit meer vergeten. Zelfs dxede lui zijn niet te vertrouwen. Wat is dat toch met mannen .

20 January 2005
By on 21:12
vrijdag 23.50

Hey Annabel,

Ja, ik heb wel zin om naar het rovershol te gaan, maar heb het gevoel dat ik dat dan tegen Ellen moet zeggen en daar heb ik eigenlijk helemaal geen zin in. Dan krijg ik alleen maar negatieve verhalen over hem te horen en over zijn cokegebruik. Maar gaan en niks zeggen, voelt als verraad. Je ziet, sinds ik rentenier ben ik een stuk besluitelozer geworden.

Okxe9 Rome: ik neem een besluit. Ik ga deze keer niet mee en laat me graag verrassen door jouw belevenissen daar. Je houdt me toch wel op de hoogte? Zelf heb ik in die periode een afspraak met mijn nieuwe Reiki-master en ik moet zeggen: hij heeft een hele sexy stem.Dus wie weet heb ik jou ook wat te melden.Ik beloof je, zodra je weer naar Rome gaat, ga ik met je mee.

Reiki is inderdaad wel vaag, maar ik heb al diverse mensen met succes geholpen, dus als je een keer een behandeling op afstand wilt, dan roep je maar. Voorwaarde is wel dat je de stekker van de telefoon eruit trekt en er even de tijd voor neemt.

Hoe is het trouwens met Thom, nu hij in Japan zit? Laat hij wel regelmatig wat van zich horen? Wanneer komt hij eigenlijk weer thuis? En ben jij thuis als hij er is? Ik krijg een beetje de indruk dat jullie meer en meer langs elkaar heen leven, of zie ik dat verkeerd? Wat een vragen weer. Ik ben nu eenmaal ook een nieuwsgierig tiepje, maar dat wist je natuurlijk al lang.

Wat een eikel, die gast die een piemelfoto stuurt. Het meest onaantrekkelijke gexefsoleerde deel van de man is toch echt wel zijn piemel. Als je je daarmee wilt verkopen dan ben je inderdaad niet meer dan een lullo.

Ik heb sinds kort ook msn.Tijdens mijn e-bussiness tijd nam ik expres geen msn met al die computerfreaks. Nu ik hele dagen thuis ben, moet ik natuurlijk wel wat om handen hebben. Al die internet contacten prikkelen mijn nieuwsgierigheid overigens ook! Ik vraag me vaak af, wie zit er achter die naam of die woorden (of in jouw geval: achter die piemel). Ik ben txe9 achterdochtig om me gevleid te voelen door de eerst beste snurker die een beetje spannend zit te praten. Maar ja, mijn man zit dan ook niet in Japan, haha.Ik moet eens gaan nadenken over een goede nickname voor internet, want de naam Kika lijkt nogal wat vreemde snuiters te trekken.

Leuk dat je een opening van een galerie hebt morgen. Over drie weken begint mijn cursus kunstgeschiedenis. Nog even en ik kan op niveau met je meepraten. Nu mijn Italiaans nog bijspijkeren en dan kan ik met je mee!

Fijn weekend, knuf voor de jongens en voor opi natuurlijk. Wat een goedzak is het toch. Weer naar de voetbal!
Zeg: je gaat me toch nog wel schrijven he voor en tijdens Italixeb?

Liefs, Kika

15 October 2004
By on 21:52
Vrijdag 22.00 uur

Ha die Kika,

Hahaha, het is pas fijn als er bubbels zijn. Als je hem leuk vindt moet je gewoon dat ‘rovershol’ in gaan en kijken wat voor gereedschap hij daar heeft:). Volg je gevoel Kika, het is jouw feestje!!

Ik ben eigenlijk wel wat jaloers op je nu. Ik heb al jaren geen boek meer gelezen, heb er simpelweg de tijd niet voor en jij gaat gewoon op je gemakje een hele STAPEL lezen (wrijf het er nog maar eens in).
Misschien toch maar eens dat Reiki-gedoe proberen, ook al vind ik dat wel een beetje zweverig hoor en eigenlijk niks voor mij, maar soms voel ik wel dat mijn lichaam me even terugroept. ‘Ho Annabel’ zegt dat lijf dan en gaat tegenstribbelen, tegen dat hectische gedoe van mij.
Ik slik wel weer wat vitamines om weer wat energie te krijgen, want die is nu weer een beetje op.

Ik blijf, nu Thom weg is, ook veel te laat achter die PC zitten. Ik weet wel dat ik het zelf doe, maar op de xe9xe9n of andere manier kan ik me er vaak niet toe brengen af te sluiten en op te staan.

Inmiddels heb ik zoveel contacten via internet dat ik ze gewoon niet teleur wil stellen. Af en toe maak ik echter ook wel eens een foutje, in mijn naxefviteit. Daar baal ik dan weer wel van. Zo zag ik laatst dat xe9ne John me aan MSN toegevoegd had. Dus ik vraag hem wie hij is en hoe hij aan mijn adres is gekomen. Hij had een vaag verhaal, toevallig en zo, maar ik gaf hem het voordeel van de twijfel. Hij wilde eigenlijk alleen over sex praten en soms vind ik dat, vooral ‘s avonds laat, niet echt erg. Verder vond ik het wel spannend, hij was 25 en het idee dat hij een dikke dertiger (in leeftijd dan) interessant vond streelde mijn ego wel.
Maar goed, hij stuurde op een gegeven moment een foto, zonder te kijken wat accepteerde ik de foto. Toen de foto binnen was bleek het een piemelfoto te zijn. Ik heb hem gezegd dat hij zelf dus wist dat hij alleen een lul was en gelijk geblokkeerd. Jezus, hoe dom kan ik zijn. Jezus Christus!! Geen enkele vrouw raakt toch opgewonden van een foto van alleen een piemel? Het gaat toch om de hele man?
Waarom ben ik zo nieuwsgierig en voel ik me zo snel gevleid? Want dat is het wel denk ik, niets meer en niets minder dan egotripperij.
Ach er zit verder ook niks achter. Het zijn overigens niet alleen mannen hoor mijn contactpersonen,ik heb ook hele leuke vrouwen leren kennen via het net. Heb jij eigenlijk MSN?

Het weekend begint, maar ik moet morgen een naar een opening van een galerie, dus zal weer het voetballen van de jongens moeten missen. Opa gaat met ze mee morgen. En maandag…Arrividerchi (zeg ik dat goed), als je nog mee wilt moet je wel heel erg snel zijn hoor!!

Prettig weekend

Annabel


By on 20:27
donderdag 23.30 uur

Hey Annabel,

Ik zie je al zitten met een telefoon aan elk oor. Ben blij dat ik die tijd heb gehad. Ik word al moe als ik er aan denk. Natuurlijk krijg je daar pijn van in je nek. Je weet het, als het nodig is stuur ik je wel even wat Reiki. Lijkt me trouwens xfcberhaupt wel nuttig als ik lees wat je allemaal in Rome van plan bent met die Italianen. Zeker als het om Gianni gaat, want ik kan me nog goed herinneren dat je destijds naast hem zat aan het diner. Ook je uitstekende beeldende beschrijving van de beste man staat op mijn netvlies gegrift.

Ik moet echt mijn draai nog vinden. Ik weet niet of zo’n sabbatical echt wat voor mij is. Maar voorlopig ga ik maar eens ongegeneerd rentenieren. Ik heb hier een stapel boeken liggen die ik wil lezen en een lijst sociale contacten die ik weer eens moet gaan aanhalen. Ik heb mij trouwens opgegeven voor een cursus kunstgeschiedenis (moet jou wel aanspreken) en ik ga voorlopig ook maar eens verder met Reiki. Ik heb volgende week een afspraak met mijn nieuwe Reiki-master.

Wel een aanlokkelijk aanbod om mee naar Rome te gaan! Ik heb wel wat belangrijke afspraken in mijn agenda staan, dus ik denk er nog even over na. Weliswaar geen zakelijke afspraken, maar toch! En wellicht komt daar nog een spannende afspraak bij. Herinner je je nog dat verhaal wat ik je laatst vertelde? Dat ik met Ellen ging stappen. Zij belde die avond haar ex Bastiaan, omdat ik zo graag wilde weten hoe het met hem ging. Hij kwam netjes opdraven en de rest is je bekend. Inmiddels heb ik een verhuiskaart van hem gekregen, geadresseerd aan Kika Bella. Bella, dat klinkt toch fantastica niet? Zijn verdere tekst: “Voor jou staat de champagne koud. Kom eens langs in mijn rovershol.”

Wat vind jij, wel of niet gaan?

Ik hoor van je,

Liefs, Kika

14 October 2004
By on 21:35
donderdag, 22.00 uur

Ha die Kika!!

Pff, het was me weer het dagje wel zeg, ik heb net gedoucht, de kids liggen eindelijk op bed en (in badjas) zit ik nu even te relaxen achter de PC met een borrel en een peukje. Ondertussen staat mijn MSN aan, als ik mijn naam nu verander in Annabel in badjas krijg ik het vast erg druk (hihi).

Vandaag bleef de telefoon gaan. Die ISDN is best handig, maar waarom heb ik altijd twee gesprekken tegelijkertijd als ik alleen ben? Nog steeds snap ik niet hoe ik gesprekken kan switchen dus zat ik weer een hele dag met aan elk oor een hoorn tussen mijn schouders geklemd, want tussendoor wil ik dan ook nog typen of iets opschrijven. Ik heb nu een zere schouder, een massage zou niet gek zijn, maar helaas, geen masseur te zien hier.

Ik heb je toch verteld dat ik volgende week naar die beurs in Rome moet? Ik ben dan weg van maandag tot donderdagavond, Thom zit nog steeds in Japan, maar eindelijk heb ik oppas geregeld voor de jongens. Ze mogen bij een vriendje logeren. Ik heb aangeboden dat ook andersom eens te doen, dus dat probleem is opgelost. Hxe9… is het niks voor je om met me mee tegaan? Als je zin hebt moet je snel reageren dan kan ik kijken of ik nog een ticket kan regelen. Er zijn altijd mooie mannen op die beurs (Jihaaaa) en die Italianen zijn nog echte heren, ze pakken je helemaal in. Tot nu toe is het me altijd gelukt keurig alleen naar mijn hotelkamer te gaan, maar of ik dat ga volhouden? (grapje!!)

Misschien is Gianni er weer wel. Gianni is een geweldige man, toen ik ooit tijdens een diner naast hem zat schrok ik ervan dat ik aan hem wou zitten (ik heb dat als keurige zakenvrouw natuurlijk niet gedaan), er hangt zo’n heerlijke spanning tussen ons, zo’n enorm spanningsveld wat al je zenuwen alert maakt, ik ben altijd bang dat mijn haar ervan rechtop gaat staan:).
Waarschijnlijk is het toch wel beter dat bij flirten te laten, alhoewel ik mezelf er wel op betrap een voorstelling te maken hoe hij in bed zou zijn. Alleen de gedachte daaraan windt me al op. Jeetje, ik geloof dat ik weer al te lang alleen ben als ik zie wat ik weer opschrijf.

Nou Kika, er staan weer allemaal oranje blokjes onder in mijn beeldscherm te flikkeren, mijn glas is inmiddels leeg, dus ik ga er nog xe9xe9n inschenken en dat aanbod Rome is serieus hoor. Ik betaal! Die heb je nog van me te goed. Twee blonde vrouwen in Rome, dat moet wel spannend worden:)

Liefs,

Annabel


By on 20:46